Ocet jabłkowy

Ocet jabłkowy, ze względu na swoje lecznicze właściwości, jest powszechnie stosowany w medycynie ludowej.

Ze względu na prosty sposób jego przyrządzenia, można samemu zrobić ten jakże cenny lek, ale także dodatek do potraw.

Polecany już przez Hipokratesa, ale też przez współczesnych, jak choćby Jadwigę Górnicką w ciąż niezmiennie cieszącej się popularnością książce "Apteka natury", czy też Michała Tombaka w książce "Uleczyć nieuleczalne".

Ocet jabłkowy zawiera duże ilości potasu, a ponadto fosforu, chloru, sodu, magnezu, wapnia, siarki, żelaza, fluoru, krzemu i innych pierwiastków.

Ocet jabłkowy działa profilaktycznie i leczniczo w przypadku wielu chorób, np. reumatyzm, przeziębienie, zaburzenia trawienia, bóle i zawroty głowy, bóle gardła, nadmiar śluzu w przewodzie pokarmowym, otyłość, choroby skórne. 

Kwas zawarty w occie jabłkowym, łącząc się z zasadami i substancjami mineralnymi, twory glikogen, który pozwala uregulować cykl menstruacyjny, polepsza stan naczyń krwionośnych, sprzyja tworzeniu się czerwonych krwinek.

Zawarty w occie jabłkowym potas sprzyja tworzeniu w organizmie zapasu energetycznego oraz wyciszeniu układu nerwowego i uregulowania pracy hormonów, jak również sprzyja zatrzymaniu w organizmie wapnia, żelaza, magnezu, chloru i krzemu.

Jak samemu zrobić ocet jabłkowy?

Z umytych jabłek powykrawać zgniłe lub robaczywe części (skórkę pozostawić). Jabłka ugnieść, zetrzeć na tarce lub przekręcić przez maszynkę. Masę tę przełożyć do szklanego naczynia z jak najszerszym otworem, zalać przegotowaną, ciepłą wodą (1 litr wody na 800g jabłek). Na każdy litr wody dodać 100g miodu, 10g drożdży piekarskich i 20g suchego chleba razowego. Odstawić do sfermentowania w pomieszczeniu o temperaturze 20-30^oC. 

W ciągu 10 pierwszych dni mieszać zalew 2-3 dziennie drewnianą łyżką. 

Po 10 dniach przełożyć wszystko do worka z gazy i odcisnąć. Otrzymany sok jeszcze raz przefiltrować i przelać do naczynia z szerokim otworem. 

Na 1 litr otrzymanego soku dodać 80g miodu lub cukru i wymieszać drewnianą łyżką do rozpuszczenia. 

Naczynie przykryć gazą i odstawić w ciepłym miejscu. 

Ocet jest gotowy w momencie gdy zjaśnieje, co w zależności od rodzaju jabłek i miodu, może potrwać 40-60 dni, po czym należy go przefiltrować i przelać do butelek, szczelnie je korkując. Przechowywać w chłodnym miejscu. 

Ocet jabłkowy nie jest wskazany dla wrzodowców. 

Ze względu na właściwości octu jabłkowego, J. Górnicka poleca profilaktyczne jego zażywanie: 

dorośli - dwa razy dziennie 2 łyżeczki octu z 2 łyżeczkami miodu na pół szklanki przegotowanej wody, 

dzieci - 1 łyżeczka octu na 2 łyżeczki miodu w rozpuszczonych w pół szklanki przegotowanej wody. 

Receptury:

1. przy astmie - nacierać klatkę piersiową czystym octem jabłkowym, 
2. przy bólach głowy - przyłożyć kompres z gazy namoczonej w roztworze wodnym: 1/2 szklanki zimnej wody, 2 łyżeczki octu jabłkowego i 2 łyżeczki miodu. Kompres zmienić kiedy się nagrzeje, 
3. przy oparzeniach - zwilżyć namoczoną gazą w occie jabłkowym poparzoną skórę - uśmierza to ból i zapobiega tworzeniom się blizn, 
4. przy kaszlu - brać co 2 godziny 1 łyżeczkę syropu o składzie: świeży sok z 1/2 cytryny wymieszać taką samą ilość octu jabłkowego, z 1 łyżeczką miodu akacjowego i 1 łyżeczką gliceryny. Zużyć w ciągu  14 godzin,
5. przy żylakach - rano i wieczorem przemywać octem jabłkowym skórę w miejscach, gdzie są żylaki, poza tym dwa razy dziennie pić 1 szklankę ciepłej, przegotowanej wody z 2 łyżeczkami octu jabłkowego, 
6. na ukąszeniach owadów - przykładać okład z octu jabłkowego,
7. ocet jabłkowy na odchudzanie - przed każdym posiłkiem wypijać 1 szklankę przegotowanej wody  z 2 łyżeczkami octu jabłkowego. 

Więcej na tema octu jabłkowego, jego właściwościach i zastosowaniu, można przeczytać w książkach np. Jadwigi Górnickiej i Michała Tombaka.

-->